Osteopathie

 

Historie

Letterlijk vertaald betekent osteopathie (Osteo = bot, pathos = ziekte) “ziekte van de botten”. De grondlegger van de osteopathie, dokter Andrew Taylor Still, heeft deze naam gegeven. Deze letterlijke vertaling is foutief. Wat A.T. Still bedoelde is dat ziekte zich uit in de botten door een complexe samenwerking tussen het zenuwstelsel en het bewegingsapparaat. In zijn tijd als arts zag A.T. Still tijdens de Amerikaanse burgeroorlog bij gewonde soldaten iets waar op dat moment nog niet zoveel over bekend was. Hij zag dat mensen ook inwendig beweging vertoonden. Zo leggen bijvoorbeeld de nieren ongeveer 600 meter per dag af, onder invloed van het middenrif. Daarnaast zag de grondlegger dat het lichaam aan de binnenkant bestond uit bindweefsel. Dit bindweefsel zorgt ervoor dat het hele lichaam één uniek functionerend geheel is.

Al snel kwam de Amerikaanse arts erachter dat wanneer er een verstoring was in deze beweeglijkheid van organen of bindweefsel, dat dit een direct verband hield met klachten aan het bewegingsapparaat. In die tijd was onbekend hoe deze klachten tot stand kwam. Nu echter weten we dat dit komt door een wisselwerking tussen het zenuwstelsel en het bewegingsapparaat.

De osteopaat

Het is belangrijk te weten dat osteopathie een complementaire behandelmethode is. Osteopaten zijn geen artsen en behandelen geen ziektes! Osteopaten werken samen met artsen en behandelen waar mogelijk functionele klachten. Er worden geen medicijnen voorgeschreven of injecties gegeven en er wordt geen gebruik gemaakt van apparatuur.

Het is mogelijk om zonder verwijzing van de dokter een osteopaat te raadplegen. Door zijn grondige kennis van de medische basiswetenschappen (anatomie, fysiologie, neurologie, pathologie enz…) bent u in veilige handen van de osteopaat.

 

Het doel

Het lichaam heeft het vermogen om te compenseren en zichzelf te herstellen. Zodra het lichaam niet meer kan compenseren, dan ontstaan er klachten. Op dit punt is het lichaam niet meer in staat het eigen lichaam optimaal te herstellen. Het best kan dit worden vergeleken met een emmer water. Wanneer de emmer met water vol zit, zal de volgende druppel water de emmer doen overlopen. Het is de taak van de osteopaat om deze emmer zoveel mogelijk leeg te gieten en herstel in werking te stellen.

Het consult

Allereerst wordt er een uitgebreid gesprek gehouden met de patiënt, zodat er een goed beeld ontstaat van de algemene medische achtergrond. Vervolgens zoekt de osteopaat de structuur in het lichaam die de pijn veroorzaakt. Daarna wordt het hele lichaam met de handen onderzocht op bewegingsverliezen van gewrichten en weefsels. Bewegingsverliezen kunnen tot stand komen door onder andere: operaties, trauma, ontstekingen, ziektes, overbelasting, stress enz. Deze bewegingsverliezen zijn vaak op andere plaatsen dan waar de patiënt voor komt. Na het onderzoek wordt een analyse gemaakt en wordt er gekeken welke factoren wél en welke factoren géén invloed hebben op de specifieke klacht van de patiënt.Het doel van de osteopaat is zo efficiënt mogelijk de klacht te behandelen. Dit wordt gedaan door de gevonden bewegingsbeperkingen op te heffen. Hiermee wordt in feite de emmer met water geleegd. Om bewegingsbeperkingen op te heffen heeft de osteopaat verschillende ‘tools’. Zo zal hij gebruik maken van: manipulatie, mobilisatie, spierrektechnieken, bindweefseltechnieken, technieken op organen, technieken om de doorbloeding te verbeteren, enz. Hoe de behandeling eruit ziet, is puur afhankelijk van wat er in het onderzoek is gevonden. Hiermee is dus de behandeling specifiek toegespitst op iedere individuele patiënt. Wanneer een patiënt efficiënt behandeld is, zijn de wegen voor herstel geopend. Daarom zal er een langere periode tussen de volgende behandeling zitten dan u misschien gewend bent. Dit geeft het lichaam de tijd om zichzelf te herstellen.